21 - مولانا كجايي ؟!
مولانا ! كجايي ؟!
(( قبل از خواندن مطلب اين زندگي نوشت را از اينجا بخوانيد ))
* اولين بار درباره اين شهيد درنمايشگاه كتاب مطالبي ديدم و بعدها بيشتر آشنا شدم.شهيدي كه كمتر ديده شده بود. نميدانم چه برداشتهايي از اين زندگي كوتاه عارفانه داشته ايد ،ولي بنده سه دريافت از اين نوع زندگي داشتم:
1- اين نوع خاطرات هميشه مرا شرمنده كرده اند ! از اين همه ايمان و يقين ، ناخودآگاه سرم را پايين مي اندازم وبه ادعاي ايمانم مي خندم . خنده تلخ !
- از آن چيزها كه ائمه ما بسيار به آن تاكيد داشتند ، موعظه بود. صحنه اي ، سخني ، و يا رفتاري كه دل را نرم و آماده نزول رحمت الهي ميكند.سرعت گيري كه جلوي لجام گسيختگي نفس را مي گيرد.مطمئنا خواندن و بازگو كردن اين نوع خاطرات از بهترين موضوعات براي پاكي قساوت قلوب است.
-شكنجه ، تبعيد، تراشيدن موي سر ، نابينا شدن و زنده به گور شدن و... براي مايي كه هيچ هزينه اي براي ايمانمان نداده ايم باعث شگفتي ست. درعجبم در زمانه اي كه كمترين بهايي براي خوبي ها نپرداخته ايم ، انا المومن گويي هايمان گوش فلك را پر كرده است و دست آويز دنياطلبيمان شده !
2 - بعضي برخوردها و صحنه هايي در زندگي پيش مي آيد كه انسان نميتواند لب بگشايد وچيزي بگويد.و ازآنجايي كه كلمات بار تاسف آدمي را نميتواند بكشد فقط مي توان محزون و باچشمي بهت زده نگاه كرد! صحنه تهمت مردم به شهيد در جريان نامزدش!...
3- حتما شما هم بعد از خواندن اين فتوّت نامه ! غروري شيرين درخود حس كرديد. غروري از داشتن اين چنين ميراثهاي ماندگاري كه در ظلمات آخرالزمان آبروي دينداران را خريده اند! سالها پيش مولوي چراغي به دست گرفته بود و دنبال انسان ميگشت ! اينجاست كه با عزت و افتخاري وصف نشدني بايد فرياد زد كه : مولانا كجايي ! نيازي نيست چراغي در دل شب برداري و به دنبال انسانم آرزوست كوچه پس كوچه ها رابگردي. بيا و انسانهايي را نگاه كن كه در ايمان و استقامت و يقين ،دل از كهنه عارفان برده اند ! انسانهايي كه انّي اعلم مالا يعلمون ربّ عالم را چه زيبا و ستودني براي فرشتگان به تصوير كشيده اند . عشق پيشگاني كه ميتوان نداي محبت و عشق را در سطر سطر مشق زندگيشان ديد. راست قامتاني كه فرشتگان كعبه وجودشان را طواف ميكنند و براي ايستادگي شان در راه مقدسشان بشارت بهشت را برايشان نغمه خواني ميكنند چرا كه انّ الّذين قالو ربنا الله ثم استقاموا تتنزّل عليهم الملائكه ألّا تخافوا ولا تحزنوا و ابشروا بالجنة الّتي كنتم توعدون.
و خوشا به حالشان !
* چشم به راه دعاي مولايمان اميرالمومنين هستيم كه فرمود :
نسأل الله منازل الشهدا و معايشة السعدا و مرافقة الانبيا
با نام آنكه هرآنچه دارم از اوست