بنده نامه

یکی ازاساتید اصفهانی میگفت که بعدازانقلاب فقط یک استاندار غیربومی اصفهان توانست دراصفهان مسئولیت اداره استان رابرعهده بگیرد که آنهم فقط شش ماه توانست دوام بیاورد!

به نظرمی رسد،استان وشهرما زنجان را دو ویژگی و نگاه نامعقول می آزارد و چرخه پیشرفت را کند و آهسته میکند.
از یک طرف،روحیه و صفت «غریبه گرایی» ،حضور مسئولان غیر بومی، را بسیار آسان و بی دردسر کرده است (که در نتیجه دایره حضور افراد محلّی را کاهش داده است)
و ازطرف دیگر«تنگ نظری» نسبت به همشهری های توانمند،  ورود به عرصه های مدیریتی را برای بومیان شایسته، سخت و دشوار نموده است.

می بایست ضمن حمایت از  مسئولان محلّی، جاده سنگلاخ و کم رفت و آمد! مدیریت بومی شایسته را ،هموار کرد.

(البته این مطلب به معنای نفی و نادیده گرفتن، زحمات مدیران غیربومی نیست)